Siarczan magnezu

Charakterystyka

Siarczan magnezu, o numerze CAS 7487-88-9, jest nieorganicznym związkiem chemicznym, znanym również jako magnesium sulfate według nazwy angielskiej. Jego wzór chemiczny to MgSO₄, a masa molowa wynosi 120,37 g/mol. Struktura składa się z 6 atomów i 4 wiązań, co wskazuje na prostą budowę soli magnezu i kwasu siarkowego.

Właściwości fizykochemiczne

Wartość polarnej powierzchni atomowej (PSA) wynosi 88,6 A², co oznacza, że cząsteczka ma znaczną polarność, wpływającą na jej interakcje z innymi substancjami. Liczba donorów wiązań wodorowych (HBD) to 0, co sugeruje brak zdolności do oddawania protonów w wiązadłach wodorowych, natomiast liczba akceptorów wiązań wodorowych (HBA) wynosi 4, wskazując na obecność miejsc akceptujących takie wiązania. Brak wiązań rotacyjnych oznacza sztywną strukturę molekularną. Rozpuszczalność nie może być określona na podstawie dostępnych danych, ponieważ logP nie jest podane.

Zastosowania

Siarczan magnezu, jako nieorganiczna sól magnezu, jest wykorzystywany w laboratorium jako reagent, na przykład do suszenia rozpuszczalników ze względu na swoje właściwości chemiczne. W przemyśle służy do produkcji nawozów i innych związków chemicznych, opierając się na jego roli jako źródła jonów magnezu. W badaniach naukowych, wnioskując z klasy związku, może być stosowany w analizach chemicznych i eksperymentach związanych z jonami metali.

Bezpieczeństwo

Substancja jest klasyfikowana jako ostrzegawcza (Warning) według GHS, z piktogramem GHS07. Zwroty zagrożenia to: H302 (Działa szkodliwie po połknięciu), H312 (Działa szkodliwie w kontakcie ze skórą) oraz H332 (Działa szkodliwie w następstwie wdychania). Środki ostrożności obejmują unikanie kontaktu z substancją poprzez skórę, oczy i drogi oddechowe, a zalecane środki ochrony osobistej to rękawice, okulary ochronne i maski, aby zminimalizować ryzyko ekspozycji.

Identyfikacja analityczna

Identyfikacja siarczanu magnezu może być przeprowadzona za pomocą spektrometrii masowej, gdzie masa molowa 120,37 g/mol pozwala na wykrycie charakterystycznych jonów, takich jak [MgSO₄]+ w fragmentacji. Dla tej substancji, jako soli nieorganicznej, techniki takie jak atomowa spektrometria absorpcyjna (AAS) lub indukcyjnie sprzężona plazmowa spektrometria masowa (ICP-MS) są odpowiednie do analizy jonów magnezu. HPLC z detekcją UV mogłoby być rozważane, jeśli substancja wykazuje chromofor, ale ze względu na nieorganiczną naturę, NMR jest mniej typowe.

Źródła danych

Dane pochodzą z baz PubChem (NIH), ChEMBL (EBI) oraz NIST WebBook.

Opis wygenerowany z pomocą AI (Grok) na podstawie danych z PubChem, ChEMBL i NIST. Zweryfikuj z aktualną Kartą Charakterystyki (SDS) przed użyciem.

Sygnał:

• 📊 PubChem CID 24083 — NIH
• 🔬 NIST WebBook — spektroskopia
• 🌐 Wikidata
• 💊 ChEMBL — bioaktywność